Een nakomertje

De kerstvakantie is voor mij altijd een rustige periode en dit jaar helemaal nu ik er hier in het hoge Noorden alleen voor sta.
Tijdens de zomer camper vakantie had ik bij Jan en Arienne nog wat video shootings gemaakt van de sprong voorwaarts in het verbouwings proces van hun 'molen'. Het was al weer 13 jaar geleden dat ik de eerste film maakte over het zelfde onderwerp. Na een dagje monteren was het nakomertje van de camper vakantie 2010 klaar. Hieronder het resultaat.

Verder is het nadenken over camperplannen 2011 al wel wat begonnen. Ik heb vanaf nu 'recht' op een dag per 14 dagen op een vrije dag met behoud van salaris. Ik mag ze wel eens waar niet opsparen maar ik ga ze wel wat bundelen per maand zodat ik vanaf mei lange weekeinden erop uit kan met de camper. Dan zijn de Lofoten haalbaar. Uiteraard een lange zomer campervakantie van zo'n 2.5 maand. Ik weet nog niet precies hoe ik dat ga invullen maar een bezoek aan Domaine Le Portrait staat op de lijst uiteraard.

Afsluiting camperseizoen 2010

Op 28 Augustus melde ik nog dat er een epiloog zou volgen over mijn camper vakantie 2010 en een vooruitzicht naar 2011. Het is allemaal wat anders gelopen. Sommige van de blogvolgers weten wel waarom. De camper staat gewassen weer op stal. Hieronder alle filmpjes van het afgelopen seizoen achter elkaar gezet. Nu in twee delen op internet. Einde van deel 2 is nieuw. Tot aan mei 2011 gaat de Mijn Camper blog even op zwart.

Terug in Tromsø

Op zaterdagavond 28 augustus draaide ik om 23.27 de sleutels in het contact om en zat de terug reis naar Tromsø erop. De camper vakantie reis begon op zondag 27 juni om 16.00. Dus in totaal twee maanden weggeweest. De reis Schagen – Tromsø in drie dagen was 3350 km lang. De stand op teller van de camper Knaus VanTi is nu ruim 43.000 km.

De reis vanaf Hoge Kusten naar Tromsø is zonder motor injectie problemen verlopen. Met een gemiddelde snelheid van 90-100 km/uur ben ik dit laatste stuk terug gereden via Umea, Pitea, Haparanda, Kilpisjarvi tot Tromsø. Het is heerlijk rustig rijden door Zweden. Prachtige omgeving en mooie parkeerplaatsen. Never a dull moment. De wegen in Finland van Haparanda naar Kilpisjarvi (grens overgang Finland-Noorwegen) zijn ook erg goed. Een hele verbetering sinds een paar jaar.

Helaas voor Tia was het laatste stuk even iets minder geslaagd. Ze gaf over in haar kooitje. Waarschijnlijk dat de combinatie van een kleine maaltijd en na enige tijd een stuk weg met en dalingen gevolgd door stijgingen hebben haar maag van streek gemaakt. Je krijgt dan het gevoel in je maag alsof je in een snelle lift staat. Dus bij een stop haar kooitje schoongemaakt en weer verder.

Bij aankomst in Tromsø werden we begroet door Gunn Berit, Herman en Hedda. Hedda gaat morgen terug naar Frankrijk om in Parijs als eerstejaars student aan de slag te gaan. Tia kreeg een lekker doucheschuim behandeling en na afspoelen in de douche was ze weer helemaal fris. Ik nam ook een heerlijke douche en de weegschaal gaf hetzelfde gewicht aan van mij schoon aan de haak als bij vertrek. Dus ondanks al het lekkere eten etc. niet aangekomen. Komt vast door die ene fietstocht in St. Severin :). Maar ondanks dit goede bericht weet ik ook wel dat er nog iets afkan. Dus maar weer eens een poging ondernemen.

Voor mij lag er een verassing. Een zeer wel passend T-shirt. Op de foto kun je wel zien waarom. Klik op foto om de foto in volle afmetingen te zien.

Dus de volgende ochtend ging ik maar op een staatsie foto met nieuw T-shirt en mijn reismaatje van afgelopen twee maanden Tia.

Nu vandaag camper wat uitruimen en mensen blijf de blog lezen want er volgt nog een epiloog en een vooruitblik voor het komend seizoen 2011 etc.

Weer op weg

Voordat ik het vervolg geef op mijn pech verhaal ga ik vanaf deze plek Edgar feliciteren met zijn 36ste verjaardag. Van harte Edgar en nog vele jaren. Ik doe er maar een leuke foto van jou bij gemaakt door Femke toen jullie dit jaar bij mij waren in Tromsø. En symbolisch een bosje tulpen via een foto.

Nu mijn vervolg op mijn pech verhaal. Na 1.5 uur arriveerde de NAF monteur met een sleepwagen. Hij wilde me wegslepen. Na ‘uitgelegd’ te hebben wat het probleem was mede dankzij telefonische hulp van Gunn Berit vanwege Zweeds-Noors taal probleem duidelijk dat hij niets kon of wilde doen. Hij bood aan de camper naar een parkeerplaats te brengen en te wachten tot maandag! Ik reed met mijn camper trouw achter hem aan. Maar toen hij weg was besloot ik na 5 minuten hier niet te blijven staan.

En …. het lichtje op het dashboard van een niet optimaal werkend injectie systeem was uitgegaan nadat ik de camper opnieuw gestart had. Misschien omdat de camper iets hellend naar voren had gestaan? Of was het vuiltje in het systeem weg? God mag het weten maar het was zo. Dus langzaam rijden (90 km/uur) richting Umea. Indien het lichtje weer zo verschijnen kon ik altijd de afslag pakken naar Klockstranden waar een garage zit die mogelijk zou kunnen helpen. Maar alles liep perfect en even over middernacht parkeerde ik op een super camperplek bij Hoge Kusten. Een door Unesco beschermd verklaard gebied langs Zweedse kust. Vanuit die plek gaan we op zaterdag weer langzaam verder rijden en hoop ik dat de storing niet meer optreedt. Wordt vervolgd.

Ik sta met ‘pech’

De reis vandaag door Zweden is goed verlopen tot aan ik Sundsvall binnen reed. Ik was van plan na deze plaats en camperplek te gaan zoeken. Maar ik zag opeens op mijn dash board een lichtje branden met een symbool dat ik niet kende. Bij nalezen in het Fiat boekje kwam ik tot de ontdekking dat het injectie systeem niet optimaal functioneert. Ik kan doorrijden maar geen hoge snelheid en geen hoge belasting. Gedadviseerd wordt zo snel mogelijk naar een dealer te gaan. Wel met nog zijn kleine 1300 km voor de boeg door Noord Zweden, Finland en Noorwegen geen goed vooruitzicht. Fiat Camperservice gebeld. Snel een Nederlandse dame aan de lijn, Saskia. Zij vertelde hetzelfde als in Fiat boekje. Eerste dichtstbijzijnde Fiat dealer in Umea (kleine 300 km verderop) informeerde Saskia.

Gunn Berit vond een auto werkplaats waar men ook Fiat als merk heeft in een klein plaatsje circa 80 km van waar ik nu ben. Ook heb ze de lectronische apparatuur om een diagnose uit te voeren. Maar die werkplaats is mogelijk niet op zaterdag open.

NAF (de Noorse ANWB) gebeld waarvan ik lid ben. Ook die kwam met hetzelfde verhaal. Maar ik wist ze te overtuigen om een monteur te laten langskomen om te kijken of die wat kan betekenen. Het is immers weekend. Dus ik hoop dat NAF man mij kan helpen. Anders sta ik mooi het weekend vast.

Zweedse NAF monteur heeft zojuist gebeld. Hij spreekt geen woord Engels. Dus ik moet zijn Zweeds verstaan en antwoorden in mijn beste Noors. Het duurt 1.5 uur voor hij hier is begreep ik. Hij had nog 3 andere klussen.

Een geluk is dat ik bij MacD voor de deur sta. Dus ik kan de batterijen van laptop en mobiel opladen en nog wat internetten En dus ook mijn blog uploaden. Wordt vervolgd.

In Orkelljunga

Donderdag ochtend om 07.00 uur uit Schagen vertrokken met regen. Via Barsingerhorn (toekomstig woonplaats voor Femke en Edgar) naar Wieringerwerf en dan naar de Afsluitdijk. Het was echt Noord Hollands weer hetgeen het mooist tot uitdrukking kwam op de Afsluitdijk. Heftige regen en wind zodat ik snelheid van camper rijden aan moest passen tot circa 80 km/uur.

Voor de overgang naar grens naar Duitsland een stop op een parkeerplaats voor nog weer een korte telefonische vergadering met twee collega's van Nofima over het onderzoeksvoorstel.

Dan Duitsland in. Vanaf het eerste moment dat ik aan deze rit begon had ik mijn eind doel gezet op een camperplek in Zweden die ik toevalligerwijs gezien had na mijn verblijf op een camping vorig jaar. Ik wist niet precies waar maar het moest in mijn herinnering ergens in begin van Zweden zijn.

Nog steeds is men in Duitsland bezig met het nodige verbreden van wegen. Dus hier en daar moet je met aangepaste snelheid reizen maar het liep allemaal vlot en kon ik Denemarken in. De weg door Denemarken is eigenlijk wat saai. Wegen prima, parkeerplaatsen matig maar het landschap is vrij saai. Rond 19.30 kon ik Zweden in bij Malmø. Nog wel even langs een blik van een Zweedse douanier. De zon ging langzaam onder. Eerder dan verwacht doemde de camperplek op. Nog even bij MacD de blogs van de laatste dagen opladen en dan naar de camperplek. Een grote gratis plek met zelfs elektriciteit (40 SEK per nacht). Er stonden zo’n 20-25 campers van allerlei afmetingen. Zelfs een hele grote Carthago camper met alle luxe aan boord denk ik. Nog even wat samenzitten met mijn reismaatje Tia en een bak thee wegslobberen. Het was ook voor Tia een lange dag die ze voornamelijk in haar reis kooitje heeft doorgebracht. Dus wat extra aandacht en wat snoepjes voor haar aan einde van de deze reisdag. En reisdoel bereikt. Morgen weer verder.

Tweede reisdag naar Schagen

De lelijke eend video is opgeladen (zie blog dag 23 augustus)!

Woensdag morgen vroeg vertrokken. Relatief snel weer op de autoroute waar het heel rustig was. Dat deed me ook besluiten toen ik de buurt van Parijs kwam om toch door Parijs te gaan en geen omweg te maken. En wonder boven wonder het bleef heel rustig in Parijs. Dus in een recordtijd van circa 35 minuten passeerde ik al vliegveld Charles de Gaulle (de man van L’etat cest moi) en was ik dus Parijs door. Rest van de reis verliep voorspoedig inclusief een korte telefoon meeting met Heidi Nilsen in Nofima (Tromsø) over een onderzoeksvoorstel dat 1 September ingediend moet zijn.

Zoal altijd eerste serieuze auto file was in … Nederland. Wat een … land blijft het wat verkeer betreft. Om circa 18.00 parkeerde de camper bijna voor de deur van Edgar en Femke. Nog snel even een klein hazenslaapje om daarna op te frissen en om te kleden voor het familie diner bij TOV in Schagen. Super restaurant opgezet door jonge ondernemers en loopt als een trein. En het eten is er top. Wino en Natasja waren er ook bij. Dus een avond om vakantie ervaringen uit te wisselen. Die van Femke en Edgar. Zij waren in Frankrijk in een huis met vrienden en nog een week op een camping met de tent. Wino en Natasja verbleven in Noorwegen en bezochten o.a. Stavanger en Bergen. Natasja is een echte fan van Noorwegen geworden. Ze wil volgend jaar weer naar Noorwegen. Wino wil naar Frankrijk. Dus maar afwachten hoe dat afloop. Rond elf sloten we het dinner af. Nog even met z’n allen naar Tia die in de camper gebleven was en toen was het slapen. Nu gaat echt morgen de reis beginnen naar het Noorden.