Morgen …

.. reis ik af richting Nederland om daar een weekje te blijven en daarna weer terug te keren naar hier. Ik loop in ieder geval de nodige buien mis die hier nog zullen vallen de komende dagen. Ik hoor zelfs de Fransen klagen over het slechte weer. Woensdagavond nog weer een bezoek gebracht aan restaurant Vertical in Verteillac. Daar is elke woensdag live muziek. De aardige Engelstalige uitbaatster kon me nog een plekje verschaffen voor het menu. Weliswaar aan de bar want het was volle bak. Voor 16 euro een smakelijk drie gangen menu (huisgemaakte tomaten soep, porc saute en een toetje). Een jonge muzikant speelde uitstekend acoustische gitaar weliswaar electrisch versterkt en zong daarbij zowel Engelse als Spaanse liedjes. Ik kon hem zelfs terwijl ik at via de glaswand in de bar zien. Echt een talent. Verder nu het huis op orde gebracht en de camper voorzien van de nodige spullen voor mijn reis. Ik ga volgende  week Tia ophalen in Oslo. Dus haar hondenmand staat schoon gewassen gereed. Ze blijft twee maanden in Pillac. Verder gaat de camper voor groot onderhoud naar de Fiat dealer voor het motorgedeelte en naar een camperbedrijf in Alphen voor het campergedeelte. Uiteraard gezellige dagen in het vooruitzicht bij Joosje. Ook het uitproberen van mijn HP workstation staat op het programma. Dus de aanstaande week zal wel omvliegen. Hopelijk geen langdurige stroomstoring als ik weg ben want ik heb er inmiddels al twee gehad deze week van een paar uurtjes elk. De Fransen zijn daar goed in.

Afgezaagd

Het wordt wat afgezaagd om te klagen over de regen. Maar elke dag vallen er wel wat buien. Het komt dan met bakken naar beneden. Kijk maar eens naar de straaltjes water die van het dak van de veranda naar beneden druppelenAf en toe poogt de zon door te breken. Wat een prut voorjaar in het zuiden van de Charente. Als het niet regent is de temperatuur okay maar daar is dan ook alles mee gezegd. Ondanks het slechte weer is Andre de klusjeman toch begonnen om de electriciteitkabels in het pomphuis voor het zwembad te vervangen. Ook de toegangsdeur is vernieuwd. Dus dan kan ik eerdaags beginnen aan het ontsluiten van het zwembad. Ik begin er pas aan als het echt zonnig is en blijft. En vanochtend was er ook in de buurt weer eens een stroombreuk. Dus weer een paar uur zonder stroom en internet. Meer heb ik niet te mopperen. Inmiddels is mijn echte filmdoek scherm aangekomen en heb ik het grote laken vervangen door het echte scherm. De positieve kant van de regen is het volop groeien van de planten in de tuin. Inmiddels zijn de planten rondom het beeld van JJ zodanig van omvang dat het zicht op het beeldje langzaam aan het verdwijnen is. Nu stelt het beeldje echt een gluurder voor die probeert te zien wat er rond het zwembad gaande is. Niets dus. 

Camping La Roche Canillac een aanrader

Afgelopen donderdag met camper op pad naar de Correze. Doel was een bezoek aan de Jannen van Camping La Roche Canillac. De TomTom begon al net buiten Riberac me constant te verzoeken om van de hoofdweg af te buigen. Ik heb er bewust niet aan toegegeven omdat ergens in mijn achterhoofd nog een slechte ervaring aanwezig was van een aantal jaren geleden. Eenmaal aangekomen in Mussidan hield de Tom Tom op met zeuren. Op de terugweg na een paar dagen bleek ik door mijn eigenwijsheid toch wel wat had omgereden. Dus zo stom is die Tom Tom nog niet. Een nieuw campingbord stond langs de weg vlak voor de weg naar de camping. Eenmaal op de camping aangekomen zag ik dat Jan jr met oordoppen in aan het grasmaaien was. Jan sr zag ik niet. Maar het geschuur vanuit de mobilhome maakte duidelijk dat hij daar aan het renoveren was. Na een warm onthaal ben ik als enige gast op een mooi plekje gaan staan. De camping was vrijwel gereed voor het aanstaande seizoen. Jan jr maakte nog enkele houten trekkershutten gereed want een groot aantal Engelse gasten aanwezig bij een bruiloft in t dorp zou komen overnachten. Helaas het liep wat anders omdat men de boeking had opgezegd. Een duidelijk bewijs daarvan was er niet. Vrijdagochtend en vervolgens elke ochtend erna hetzelfde ritueel. Ik werd netjes rond 10.00 uur door Jan jr opgehaald met de auto om naar de heropende epicerie in het dorp te rijden voor krantje, eventueel wat boodschappen en espresso met croissant. Wat een campingservice! De epicerie is een aanwinst voor het dorp bleek ook wel van een enkele oudere dorpsbewoner die voorbij kwam en een praatje met ons maaktje. Overdag de Jannen klussen en s avonds een gezamenlijke maaltijd. Vrijdag een bbq in de regen. Maar met wat vernuftige oplossingen was het een gezellige avond. Ook Antoine een Nederlandse stukadoor die al 12 jaar in het dorp woont was erbij. Zaterdag avond de Jannen voor een etentje in St Jacques (Argentat) uitgenodigd. Het eten was prima ofschoon prijs kwaliteit en metname de fantasie van aangeboden gerechten wat scheef ligt. Wat aan de prijs voor het gebodene. Maar dat komt nog wel tot uitdrukking in mijn recensie in Tripadvisor. Zondag nog naar de markt waar een 8-tal kramen hun waren probeerden te slijten. En om klokslag 11.00 werd door Louis als een ware dorpsomroeper de laatste nieuwtjes medegedeeld. Hij merkte op dat de Camping La Roche Canillac weer open is. En ik kon dat volop beamen! Daarna was het tijd om weer richting huiswaarts te gaan. Nog een laatste selfie voor het kantoor. Wat een leuke camping voor een zeer aantrekkelijk prijs van slechts 11 euro per nacht inclusief electra. Na wat aandringen mocht ik betalen en kreeg ik een mooie unieke rekening als een van de eerste gasten seizoen 2016. Dat er maar vele gasten mogen volgen. Ik kom er spoedig weer eens terug.

Klus geklaard

Gisteren zwart landbouwzeil gekocht om alle ramen in de zaal van Cafe Pluche af te plakken. Dat was echt nodig. Met volle Doblo naar de salle communale. De breedte van het filmdoek was zelfs te groot voor mijn Doblo. Daarna alles opgesteld zoals ik dat zou willen. Mijn apparatuur (laptop, soundbox, beamer, scherm) goed geinstalleerd. Daarna in totaal 25 stoelen neergezet. Geproefdraaid. Altijd doen. Want ook nu bleek dat ik een essentieel kabeltje nog op Les Cotes had laten liggen. Rond half vier kon ik de deur achter me dicht trekken. Ik was er klaar voor. In de loop van de dag kreeg ik nog allerlei goede wensen op mijn mobile. Dank daarvoor. Er werd meegeleefd. Nog gauw een extra berichtje op Facebook. Met dank aan Paul die me snel hielp bij een vertaling. Daarna wat relaxen en een hapje eten om weer rond 18.45 terug te zijn. En zoals gebruikelijk ‘stroomde’ de toeschouwers druppelsgewijs samen op het pleintje voor de zaal. Er ontstond een gezellige sfeer. Ook het zwoele weer droeg een steentje bij. Met 15 minuten vertraging werd het startsein geven voor de vertoning van Logement rehabilite. De 23 aanwezigen keek aandachtig naar de film en aan het eind gingen de handen driftig op elkaar. Ook een aantal positieve mondelinge waarderingen voor de film. En het doel was geslaagd om een soms pittige discussie na de vertoning op gang te brengen over het inzetten van werklozen op zo’n project. En de dramatische afloop van het project door voortijdige stopzetting subsidie. Dat bleek in de discussie toch weer iets anders te liggen. En uiteraard zoals we de Fransen kennen werd het geheel weer feestelijk buiten afgesloten met een een hapje en een drankje. Drankje bestond dit keer uit peren cider. Smaakte prima bij de zwoele temperatuur. Daarna alles weer aftuigen maar nu met hulp en daarna weer met volle auto terug naar Les Cotes. De eindfase was onderuit hangen in mijn heerlijke Windy stoel met een glas koele en zeer smaakvolle Bergerac wijn. Klus geklaard. Jammer vond ik het wel dat er geen enkele betrokken werker van het project aanwezig was.

Brievenbussen

Vanochtend heb ik samen met een andere CafePlucher lopen folderen in Comberanche en Epeluche. Nou ja lopen. Het gebied is zo uitgestrekt en dun bevolkt (slechts 165 inwoners) dat je wel met de auto dat werk moet doen. Ik nam het Comberanche gedeelte voor mijn rekening. Opvallend en uiteraard wel begrijpelijk is dat je bij meer dan 50 procent  van de brievenbussen wel een blaffende hond tegenkomt. Gelukkig het over grote merendeel aan de andere kant van het hek. Voordat ik uitstapte keek ik voor alle zekerheid eerst goed om me heen. Want ik heb geen zin om door een te waakse hond een knauw te krijgen. Het leuke van het werk is wel dat ik weer op weggetjes ben gekomen waar ik normaliter niet zal rijden. Ook veel huizen zijn onbewoond of dienen als 2de huis voornamelijk van Engelsen als ik naar de namen op de brievenbussen keek. Na 1.5 uur zat het folderen erop. We hebben ook nog een grote regionale krant (Sud-Ouest) voor het Perigord gebied aangeschreven om de premiere van de film aan te kondigen. Een journalist had destijds een artikel over de renovatie van het huis geschreven. Daarin noemde hij in de laatste regel ook nog dat alle werkzaamheden onder het oog van een camera gevolgd werden.

Reclame gemaakt

Het was gisterenavond goed bezet bij Café Pluche. Voorafgaand aan het optreden van Rue de la Muette kon men van een eenvoudige doch voedzame maaltijd genieten voor slechts vijf euro (soep, nassi en een toetje). Hulde aan het keukenteam. Twee van de muziekanten uit de groep van Rue de la Muette traden op. De zanger en zijn vaste accordeonist voor al ruim 15 jaar. Ik was gevraagd om 2-3 chansons op video vast te leggen. De zanger had geen uitgesproken voorkeur bleek mij al gauw. Maar één van de Café Pluche leden wel. Die had deze groep al eens eerder gezien. Ruim na negen uur begon het optreden. Hier en daar wat lastig te filmen omdat de zanger af en toe zeer beweeglijk was en dus uit mijn ingezoomde beeld verdween. Ook de belichting was niet echt ideaal. Gaf nogal wat glimmende kalende hoofden bij beide artiesten. Hun optreden werd erg gewaardeerd door de aanwezigen. Een video impressie vooraf aan het optreden staat hieronder.

Verder wat reclame gemaakt voor de dinsdag aanstaande première van de film Logement réhabilité. Flyers en ook nog een mondeling aankondiging door een Café Pluche bestuurder. Verder heb ik nu ruim honderd kleine flyers klaar liggen om te verspreiden in de dorpen Comberanche en Epeluch. Gaan we morgen na de koffie doen met een paar CaféPluchers. Morgen ook nog een laatste aanpassing in de film. Maandag een extra aankonding via web en Facebook Dan is er alles aan gedaan om veel kijkers te trekken. Ben benieuwd. Je kunt er maar druk mee zijn op mijn manier.

Participatiesamenleving

De term participatiesamenleving betekent, dat de overheid voortaan uitgaat van de eigen kracht en zelfredzaamheid van een ieder. Alle burgers hebben naast rechten op zorg en andere voorzieningen, ook de plicht om voor zichzelf en hun omgeving op te komen. Ook in Frankrijk hanteert men een dergelijk begrip in termen van ‘démocratie participative’. Gisteren avond was het begrip veel aan de orde in een bijeenkomst van de regionale groep van het Conseil de Développement (CCD) du Pays Périgord Vert. Maar het heeft hier in Frankrijk een iets andere betekenis. Het gaat erom om burgers nog beter bij het bestuur te betrekken. De CCD is een adviesorgaan van vrijwilligers die de gekozen leden van het Departement van adviezen dient. Ik kreeg wel de indruk dat de Departments leden zich weinig aantrekken van de adviezen en er eigenlijk niet om verlegen zitten. Frankrijk is zo’n verkokerde samenleving waar veranderingen bijna niet door te voeren zijn. Gelukkig was het wel een gestructureerde vergadering waardoor ik het ook allemaal wat beter kon volgen. De aanwezigen (slechts 15 belangstellenden) mochten ook nog wat ideeën aandragen. Het werd een mooi schilderij van gele post-it stickers. Maar ik ben ook blij dat ik me dagelijks met veel leukerder zaken bezig kan houden. In aanloop naar de premiere van de film ben ik nog een animatie aan het maken van het werk op de steiger van het renovatie huis. Ik leer daardoor steeds meer de verschillende tools van Adobe After Effects kennen Ook hun beperkingen en kracht. Verder heb ik het gekochte laken uitgetest als filmscherm. En gisteren bereikte me ook het goede nieuws dat mijn HPZ840 workstation in de door mij gewenste configuratie is aangekomen bij de dealer. Dus over aantal weken gaat dat werkpaard mee naar Franrijk. Joepie!