Tombe la neige

Dat liedje van Salvator Adamo uit  1963 kwam in me op vanochtend toen ik door het raam van de entree naar buiten keek. Het sneeuwde in Pillac. Niet heftig maar genoeg om er wit landschap van te maken. Kennelijk was het sneeuwfront nu ook in Frankrijk aangekomen. Het liedje van Adamo was voor hem een wereld succes en is maar liefst in zes talen vertolkt. Hoe weet ik dat? Gewoon eff wikipedia raadplegen. Wil je Adamo het nog een keer life horen zingen. Geen probleem ff hier klikken. Het world wide web staat voor niets!

Verder ben ik wat verder gegaan met het uitladen van de verhuisdozen en installeren van mijn video uitrusting. Mijn lange werktafel begint al aardig gevuld te raken. De nodige kabels liggen over de grond onder de tafel.

Ook vandaag het nieuwe Ikea (sorry maar weer aan Arienne) lampje in elkaar gezet en opgehangen in de entree. Dus daar kan nu ook ‘s avonds het licht aan. Dat maakt het vinden van mijn slaapkamer deur wat makkelijker. Ook werd het nodige hout gezaagd. Operatie open haard gaat continu door met uitzondering ‘s nachts. Ook nog een extra electrische radiator gekocht om de temperatuur in de woonkamer nog wat aangenamer te krijgen. De verkoper in Bricorama attendeerde me ook op blokken geperst hout om te stoken in de haard. Maar ik heb hem duidelijk gemaakt dat ik eigen hout voorraad heb waarmee ik het makkelijk deze winter kan uitzingen

Zonnig maar fris

Naar ik heb begrepen was het vandaag verkeers chaos in Nederland door de sneeuwval. Gelukkig was ik voor deze sneeuwval weer terug met de camper in Pillac. Maar ook hier is het behoorlijk fris alhoewel zonnig. Maar het blijft lastig om in de kamer een aangename temperatuur te krijgen. Temperatuur met gaskachel en houthaard aan komt net tot 12C. De houthaard brandt volop en ik ga regelmatig hout zagen. Ook ben ik maar eens begonnen om alle verhuisdozen een voor een door te lopen en op te ruimen. Ik zal ook de nodige dozen op zolder opslaan tot het hele huis gereed is. Ook kreeg ik deze week nog een aantal fotos van afgelopen zomer toen Marjolijn en Nelemarie er waren. Op een van de fotos staan Marjolijn en  ik toen we aan het vloerbedekking leggen waren in de videostudio. Neel wist ons vanuit het video studio raam op de gevoelige plaat vast te leggen met in ons midden Tia. Die had het boven ook lekker naar haar zin. Ja, dat waren nog eens warme zomerse temperaturen.

Gisteren kreeg ik ook nog reactie van DirectDesign op de kapstok perikelen..De leverancier en producent van de kapstok gaf ruiterlijk toe dat het mis was gegaan. Logisch natuurlijk en de producent zal met hoogste spoed de juiste kapstok afleveren. De kapstok die ik ontvagen had was een oud model en mag ik voor gratis voor niks houden. Nou dat is een aardig gebaar. Dus die kapstok gaat terecht komen in de bergerie. Zo zie je maar weer. Elk nadeel heeft zijn voordeel is ook hier weer van toepassing.

Kapstok

Vol verwachting maakte ik deze week bij een bezoek aan Marjolijn de doos open waarin de bestelde Chase kapstok (zie foto links) zou moeten zitten. De bestelling was al te laat afgeleverd maar alla kniesoor die daar over valt. Toen ik het pakketje zag waarin de kapstok zou zitten vond ik het al wat klein. En inderdaad na uitpakken bleek er weliswaar iets van een kapstok in te zetten maar het was verre van wat ik besteeld had en ook niet compleet. Dus dat was toch even een tegenvaller. Uiteraard kan ik best leven zonder kapstok in Pillac. Maar toch het internet bedrijf DirectDesign doet zijn naam geen eer aan. Better om het te veranderen in  IndirectDesign.

Ook heb ik nu het verjaarsdagkado (digitaal fotoframe) bij Nelemarie afgeleverd met een behoorlijk lading fotos die ze over de afgelopen jaren gemaakt heeft. Je krijgt een uitgebreid beeld van onder andere haar directe leefomgeving. De renovatie van het huis en wijk staan er uitgebreid op. Dan kan ze daar nu nog een keer van genieten. Morgen weer richting Pillac met de camper.

Effe terug

Afgelopen maandag heb ik samen met Jurgen zitten werken aan de editting van de video film over een EU project. De film heeft een leuke dynamische aktie bij de opening, Het gebruik van de ‘crane’ die Jurgen aangeschaft heeft draagt daar zeker aan bij. Verder opname in hartje Brussels met een imposant gebouw hetgeen het ook altijd goed doet. Dus ik ben effe terug voor een weekje in Nederland voor een aantal zaken. Net als in Nederland is het ook koud in Pillac. Het kwik komt buiten niet boven de 11-12 graden. Binnen is het in mijn video studio lekker warm te krijgen. Maar in woonkamer niet echt goed warm ondanks gaskachel en het hout in de open haard. Dus daar moet ik nog eens een oplossing op zien te vinden. Inmiddels heb ik een wasdroger en HD Sony TV aangeschaft. Geeft best wel een lekker luxe gevoel en het is nuttig ook. Nu ik in Nederland was kon ik bij Ikea (sorry Arienne) ook de juiste kast vinden voor in de slaapkamerr bergerie zodat gasten hun kleren netjes kunnen op hangen en ook eventuele ander zaken kunnen opbergen. En als laatste nieuwtje: ik heb een rode telefoon (ook geschikt voor rechtstreeks contact met Obama) in het huis in Pillac, een special edition van Swisscom. Daarmee ben ik nu makkelijk op een vast nummer bereikbaar voor familie en vrienden. Het is een mooi vorm gegeven exemplaar en uiteraard draadloos. Dus scheelt mij rennen van mijn studio naar beneden om de bestaande niet draadloze telefoon op te nemen.

お茶会ミャンマーから日本の伝統文化の勉強に

Uit de titel zou je misschien afleiden dat ik aan de halucinerende paddo’s ben geweest. Niet dus. Maar het is de vrije vertaling in Japans van ‘Pillac Thee Ceremonie’. Vandaag vond ik bij het weer wat uitpakken van de verhuisspullen een schattig theepotje dat ik van Marjolijn heb gekregen. Het bestaat uit het potje met daaronder een brede theekop. Het geheel is fleurig en voorzien van mevrouw schaap prent. Doet een beetje denken aan Shaun the sheep van de animatie makers van Wallace en Grommit. Verder heb ik nu ook mijn kleine bijzet tafel neergezet in de video studio. Dit tafeltje bestaat uit een los rood dienblad en een metalen onderstel. Gecombineerd een bijzettafeltje. Ik heb dat enige maanden geleden bij Mobach in Utrecht gekocht. Al jarenlang mijn favoriete design winkel tegenover het  gemeentehuis in Utrecht. Het theepotje en bijzet tafeltje inspireerde me tot een videootje over een lekker bakkie slurp. Want thee blijft heerlijk al dan niet ceremonieel bereid.

 

Boodschappen

Vandaag was een boodschappen dag. Ik had nog wel wat huishoudelijke zaken af te handelen hier in Frankrijk. Dus na ontbijt erop uit. Bij het aantrekken van mijn  laarzen kwam er uit een van de laarzen een wat merkwaardig lucht. Nadat ik de laars op zijn kop gezet had rolde de dode huis muis eruit. Ik had het schattig muisje voor mijn vertrek al waargenomen maar kennelijk had het neergelegde gif goed gewerkt. Sorry voor de aanhangers voor de Partij van de Dieren. Het muisje had zijn laatste rustplaats binnen in mijn laars gevonden toen die op de grond lag. Ik heb vervolgens de muis onder het spelen van Faure requiem gecremeerd in houtvuur van de kachel. Rest in piece house mouse. Ja ja je beleeft nog eens wat hier op het platteland.

Nadat ik het vuile water van de camper geloost had in St Severin bij de camperplek stond een bezoek aan de supermarkt Le Clercq in Riberac op het programma. Daar heb ik in de non-food sector een Hewlett Packard (HP) Photosmart 6510 kleuren printer aangeschaft. Uiteraard op aanraden van onze HP man Edgar. Verder een paar memory cards gekocht voor videocamera en het fotoframe voor Nelemarie. Dus Neel je verjaarsdags kado met fotos wordt in Februari eindelijk afgeleverd. Ook nog voor een Bosch wasdroger gekeken en voor een HD TV van Sony. Een wasdroger is echt wel nodig omdat ik geen zin heb om voortdurend met een rek met wasgoed in mijn studio te zitten. Die studio was overigens aan einde toch al een beetje  een chaos door het uitpakken en installeren van de printer. Maar ik kan me nou toch een partijtje printen. Je houdt het niet voor mogelijk zelfs draadloos! Ook de Toy stoelen staan mooi rondom mijn werktafel. Dus genieten hier binnen. Verder geniet ik van de mooie frisse dagen buiten in het schitterende landschap. 

Disgenoten

Klinkt wel deftig disgenoten. Ik vind het wel een grappig woord. Ik heb inderdaad genoten van de dis maar ook van genoten van de disgenoten. Wie waren dat dan wel?  Oudjaars avond was ik om ongeveer acht uur in de La Taverne in Aubeterre sur Dronne voor het ‘laatste maal’ in 2012. Ik was een van de eerste gasten en onder het genot van een glas champagne maakte ik kennis met José en Martin. José uit Nederland en Martin uit Engeland. Zij wonen sinds een paar maanden Cressac St Genis. Martin is meubelmaker en Jose verzorgt de PR. Zij  proberen met hun bedrijf kasten, trappen etc op maat te maken. Ze hebben op verschillende plekken in de wereld gewoond en gewerkt.  Een gezellig gesprek ontwikkelde zich al snel onder het bubbel genoot. Hierna kwamen twee nieuwe gasten binnen. Na kennismaking viel door deze gasten tijdens het gesprek de naam Wim en Tineke Ellenbroek. Al vrij snel viel voor mij het kwartje. Het waren Geoffry en Tessa, buren van Wim en Tineke, die Domaine LePortrait wat in de gaten houden bij hun afwezigheid. En uiteraard hadden zij van mij gehoord via Wim. Ze waren zelfs met Wim tijdens de verbouwing op Les Cotes gaan kijken. Hierna was het tijd om aan de sfeervol opgedekte tafels te gaan. Maar de gesprekken werden voortgezet en kon de feestdis beginnen. De Franse gasten kwamen uiteraard wat (veel) later binnen zeilen maar het werd een genoeglijk festijn.

Na de amuses werd een Bisque de hommard geserveerd met geraspte kaas, brood etc, daarna een gratin fruits de mer, vervolgens een vlees gerechtje in bladerdeeg met Madeira saus. Hierna was effe een eetpauze nodig  om vervolgens het hertebiefstukje voorgeschoteld te krijgen.

Het geheel werd afgerond met wat kaasjes en een dessert de chef als vuurpijl. Dat was de enige vuurpijl die afgestoken werd om twaalf uur naar mijn idee want vuurwerk heb ik niet gezien of gehoord in Aubeterre. Inmiddels was het dus twaalf uur en daarmee was het 2013 geworden. Even voor twaalven begonnen alle Fransen wat rumoeriger te worden om vervolgens bij klokslag twaalf uur over te gaan tot de ‘Bonne Annee en Bon Santé wensen met daarbij de nodige klapzoenen. Nadat iedereen uitgezoend was werd het tijd om te SMSen of bellen. Goude tijden voor de mobiele telefoon bedrijven.

2013 is een feit en daarmee een heel open jaar voor me. Heerlijk niet ingevuld door allerlei werkzaken. Dus een blanco agenda. Maar wel met een belangrijk persoonlijk doel om gezond te leven met veel liefde om me heen in een mooie omgeving. Gaan we toch voor ?!! Wie doet mee?