Slechte en goeie keuze

Gisterenavond had ik twee zeer verschillende mogelijkheden om te genieten van muziek. Of een concert voor viool en cello in het mooie prive kasteeltje in Lusignac op steenworp afstand van hier. Of het open podium bij Cafe du Palais in Riberac. Ik koos voor het eerste. Helaas achteraf niet de beste keuze. Men begon ruim een half uur te laat. Maar alla, kniesoor die daar over valt. De fraaie nieuwe blauwgekleurde stoelen zaten helaas voor geen meter. Een zeer slappe rug waardoor je het gevoel had elke keer achterover te gaan liggen. Maar alla een kniesoor die daar over valt. Verder een ellenlange inleiding door de kasteeldame over de violiste en celliste. Ze las min of meer de tekst uit het programma boekje voor. Hmm alla ….. Daarna nog eens in het Engels (korter) omdat ongeveer 70% van de circa 70 bezoekers uit Engelsen bestond. Verder was de verlichting slecht. Een grote kandelaar met lampen achter de celliste en violiste zorgde ervoor dat hun gezicht en rest voorkant nauwelijks zichtbaar waren. Grr maar alla ….. Tot slot, de muziek boeide me niet. Tja alla wie valt daar nou over? Dus in pauze even mijn opmerking over de slechte belichting doorgegeven aan de Engelse mede-organisator van het muziekfestijn. Vervolgens vertrokken richting Cafe du Palais. Daar was het een gezellige boel. Vol terras met vele bekenden van gezicht. Zoals altijd een warm welkom door Mag, de eigenaresse van het Cafe. Ze trad nog op met haar echtgenoot en zongen hun eigen Cafe lied. Dapper al klonk het hier en daar niet helemaal zuiver. Maar dat hoort bij open podium. Daarna veel bluesachtige muziek. En het tappilsje smaakte prima op deze zeer zwoele zomeravond. Het was een tweede maar zeer goede keuze. Hieronder nog een impressie van het open podium muziek optreden.

In de schaduw

Gisterenmiddag invulling gegeven aan mijn afspraak om het filmteam van Leberou te bezoeken op de filmset. Deze amateurs zijn bezig om op professionele wijze een speelfilm te maken. Bijna elk jaar maken ze een speelfilm op basis van een scenario geschreven door een van de leden van de vereniging in Riberac. Men zocht via hun website nog steeds vrijwilligers. Ik heb mijn expertise aangeboden in de post-productie. Dus het monteren, (3D)-animatie en special effects met Adobe Creative Cloud. Ik kreeg een positieve feedback omdat men die expertise nog wel kon gebruiken. Ik werd aardig ontvangen door Michel Lorin die nu verantwoordlijk is voor de montage ook via de Adobe suite. Hij is verder bleek me wel een centrale persoon in het productieteam. En zo stond ik in de schaduw in een van de straten van Riberac waar opnamen werden gemaakt. Men heeft een 4K camera en men filmde op een eigen gemaakte dolly baan. Na veel overleg en proefdraaien met een stand-in was het zover dat de echte acteurs de scene mochten gaan doen. Uiteraard heb ik met Michel gehad over hun montagewerk. Hij was ook belangstellend naar mijn ervaringen met filmen en monteren. Het is er nog niet van gekomen om tot concrete afspraken over mijn mogelijke bijdrage. Maar ik ga volgende week nog eens op de set kijken. Eerste indruk was positief. Voor Tia is de rust weergekeerd na vertrek van de kleinkinderen. Niet dat die druk zijn maar Tia is dan altijd wat hyperaktief en wil overal met haar neus boven opzitten. Ze zocht nu in de kamer de schaduw op en lag languit te genieten van de rust. Ook had ze gisterenavond weer een nieuwe ligplaats gevonden. Deze keer niet in de wasmand met ‘vuile’ was maar lag nu bovenop de schone was die nog gestreken moest worden. Kon ze meteen genieten van het tijdsloze werk van Fon Klement. Ja het is een creatieve dame.

Vertrokken

Niet met de Noorder zon maar vanmiddag rond lunchtijd reed de auto van Femke en Edgar het terrein van Les Cotes af richting Noord-Frankrijk voor een laatste hotelovernachting. Morgen definitief naar hun huis in Barsingerhorn. Ook mijn twee lieve kleinkinderen Mats en Lotte zaten in de auto ingepakt tussen alle spulletjes die nodig waren geweest voor hun 3 weekse vakantie in Frankrijk. Hier de laatste paar dagen waren een groot feest. Het zijn twee van zulke vrolijke kinderen. Mats vermaakte zich met het in elkaar zetten van de LEGO camperbus. Van ruim 1300 LEGO stukjes naar een camperbus met alles erop eraan en erin. Op de doos stond vanaf 16+. Maar voor Mats op weg naar 5 jaar was het kinderspel met behulp van voorbeeldboek en hulp van Edgar, Femke en mij. Verder ging Mats natuurlijk mee met mij naar de bakker waar hij spontaan in het Nederlands aan de bakkersvrouw vroeg of ze hem nog kende. Uiteraard keek ze verbaasd maar ze reageerde spontaan dat hij groter gegroeid was. Verder met Lotte spelen die nu in haar brabbelfase is. En bij alles lacht ze vrolijk en sabbelt heerlijk op twee vingers. En zowaar op de tweede dag zei ze al opa. Uiteraard ontbrak het zwemmen niet. Met bandjes om en ouders mee in het zwembad. Wat een genot allemaal. Om verstild blij van te worden. En nu is het stil geworden op Les Cotes. Geen bezoekers meer met uitzondering van Tia. Die heeft de laatste dagen met Mats en Lotte wat meer binnen dan wel in haar bench gezeten. Ze is iets te enthousiast voor de kinderen. Dus die kan ik nu weer wat extra aandacht geven. Verder ga ik nu weer volop genieten van de zon, rust en ruimte in dit mooie gebied. Ik ben een gelukkige blije bofkont.

De lucht in

Althans dat kon gisterenmiddag op de open dag van de vliegclub van Riberac. Op een mini-airport richting Vanxains met een graslandings danwel startbaan vlogen veelal kleine éénmotorige toestellen af en aan. Als bezoeker kon je na intekenen mee voor een gratis rondvlucht boven Riberac. Dat joviale aanbod heb ik mijn neus voorbij laten gaan. Veel van de landingen waren in mijn ogen nogal stuiterend. Maar iedereen was erg tevreden met deze zonnige dag. Ook was er een overdekte tent waar een viertal illustratoren een tekening maakte indien je een stripboek kocht. Ik vond de tekeningen zeer aardig. Maar ik kan dan ook absoluut niet tekenen. Verder een ijs en frisdrank stalletje. Zo kwam ik de zondag door. Hieronder nog een video impressie.

Eergisteren heb ik weer wat tijd besteed aan het grasmaaien bij een camping hier in de buurt. Die staat al enig tijd te koop. En vandaag zouden er twee geinteresseerden komen kijken. Ik geef ze dan een rondleiding en probeer ff tussen neus en lippen door de camping te verkopen :). Helaas liet de middagbezoeker het afweten vanwege autopech. De ochtendbezoeker was enthousiast. Misschien een geschikte kandidaat voor de TV serie ‘Ik vertrek’. Tia vindt het allemaal niet zo leuk als ik op pad ben. Maar eenmaal weg vindt ze ergens in huis wel een lekker plekje om te slapen. Hetzij in haar normale mand, of op stoel waar nog wat van mijn kleren liggen of in de wasmand in de badkamer met ‘vuile’ was. Des te groter is haar vreugde als ik weer thuis kom. Ze is echt een gezelligheidsbeest.

Via Pillac naar Anger en Reims

Dat is de vakantieroute die Natasja en Wino hebben uitgestippeld. Het eerste reisdeel van hun woonplaats Zutphen naar Pillac en hun twee daags verblijf hier op Les Cotes zitten er nu op. Maandagavond wat vertraagd aangekomen. Dinsdag samen een bezoek gebracht aan het wonderschone kerkje en dorpje Siorac de Riberac.  Wellicht hadden ze zelf de ingang naar de kerk niet gevonden. Maar ik was er gelukkig bij. Daarna nog een mooi autoritje door Dordogne en Charente.Tijdens hun verblijf hebben ze heerlijk kunnen uitrusten met zomers weer. Natasja vooral in de schaduw en met een leesboek. Wino in de zon, zwembad en balletje afpakken met Tia. Verder hebben Wino en Natasja me uitstekend geholpen bij het verstaan en begrijpen van het Franse video interview dat ik opgenomen had met de 97 jarige Emile. Nu begrijpen we waar het over gaat en kan ik de eindmontage veel beter afronden. Uiteindelijk werd duidelijk waarover hij vaak sprak. Namelijk maréchal-ferrant (hoefsmid). Die vervulde in die tijd een sleutelrol in het dorp bleek ons nu. Ter afsluiting van hun verblijf hier werd ik uitgenodigd voor een diner bij Le Pitaud. Ook nu weer heerlijk. Nu weten Natasja en Wino ook meteen hoe mijn stam resto er uitziet. En vanochtend was het weer uitzwaaien bij de poort. Nu ben ik enkele dagen alleen met Tia. Dan komen Edgar, Femke, Mats en Lotte. Die staan nu op een camping in de Dordogne. Ze vermaken zich best zo bleek uit een SMS van gisterenavond toen ze aanwezig waren op een dorpsfeest.

Wisseldag

Het was vandaag grote wisseldag op Les Cotes. Vanochtend vertrokken om 07.00 uur Marlieke en Jennifer weer richting Nederland. Het was een afsluiting van ruim een week gezellig samen zijn. Volop muzikale optredens in de dorpjes van het zuiden van de Charente ruim afgewisseld met verblijf hier op Les Cotes. En het leverde ook nog een leuk zakcentje op voor de Ukuladies dankzij hun optredens voor het goedgevige publiek. En in de namiddag was het de beurt aan Joosje om weer naar Nederland te gaan. Met Transavia vanaf Bergerac. In ongeveer 1.5 uur kan je het vliegveld per auto bereiken vanuit Pillac. We waren ruim op tijd. Opvallend was de zeer zware bewaking op dit kleine vliegveld. Vier zwaar gewapende militairen met stenguns stonden in de vertrekhal op strategische punten. Ook waren er nog twee agenten zichtbaar. Jammer dat de huidige toestand in de wereld dit soort maatregelen vergt. Het moet voor het personeel in de vertrekhal ook in hoge mate apart voelen om onder die omstandigheden te werken. Overigens was de sfeer ontspannen. Inmiddels is Joosje weer geland op Amsterdam Schiphol. Ook daar weer onder een wakend oog. Op die manier kwam er weer een tijdelijke einde van ons samen zijn. Hier nog een foto met Ukuladies met Joosje. Dus nu weer voor een maandje over op telefoon, Whatsapp en facetime. Verder ben ik zeer goed geinstrueerd door haar voor wat betreft het tuinonderhoud (= watergeven aantal planten en wat uitgebloeide bloemen wegknippen). Mijn trouwe viervoeter Tia is nog wel gebleven. Ze zat vanmiddag parmantig voor de garagedeur geschilderd door Joosje. Klasse dat schilderwerk. En nu ben ik in afwachting van een verlate aankomst van Natasja en Wino. Die hadden wat tegenslag door een file in Parijs. Oorzaak er stond ergens een auto in de brand. Ze zullen straks rond 21.30 arriveren. Dan kan ik nog een restje courgette soep opdienen en brood met beleg aan mijn nieuwe gasten voor deze week.

Tour d’Ukuladies

Afgelopen donderdag arriveerde ook Suus de nummer drie van de Ukuladies. De Ukuladies hadden de dag ervoor opgetreden op een bruiloft in Montbron. Daar werd ook voor hen nog een optreden in een lokaal cafe

geregeld. Rond elf uur 's avonds kwamen ze vermoeid maar tevreden aan op Les Cotes. De volgende dag begon de ‘tour’ hier in het gebied. Startpunt was de vrijdagmarkt in Riberac. Na de koffie bij Cafe du Palais werden de eerste klanken uitgestrooid over het publiek. Er werd gretig klein- en papiergeld in het broodmandje gedaan als waardering voor hun zang en spel. Hierna werd het concert voortgezet op een andere plek op de markt. Ook daar trok hun optreden het nodige bekijks. Geld rolde weer in het broodmandje. Na een extra nodige koffiestop nog een laatste optreden bij het scheiden van de markt. We konden tevreden naar huis. Na enkele uren al weer richting Verteillac waar een avondmarkt was. De Ukuladies kozen de droge fontein bij het oorlogsmonument als hun podium plek. Ook daar weer de nodige aandacht van het luisterende publiek. Rond 20.00 was het tijd om een gezamenlijke maaltijd te genieten bij restaurant Le Vertical. Na het diner nog een laatste optreden in de fontein. Tot slot nog een korte jamsessie met een ukulele speler uit Riberac. Vermoeid naar huis. Hieronder een video van een lied gezongen vanuit de fontein.

Zaterdag al weer vroeg uit de veren om het marktje in Villebois de la Valette eer aan te doen. Tussen het verkoopunt van oesters en van groente werd hun repertoire ten gehore te brengen. Enkele mensen van het publiek waren al vaste gast. Ze hadden tot nu alle optredens toevallig bijgewoond. De liedjes van Ukuladies klonken prachtig in de eeuwenoude markthal. Ook werden we uitgenodigd om een oester mee te knabbelen. Jennifer schraapte haar moed bij elkaar. En  floep weg was de oester. ‘s Avonds werden we op de thuisbasis  aangenaam verrast door een Ukuladies BBQ met artisjok, salade, zalm en lamsvlees waarbij uiteraard ook de wijn rijkelijk vloeide. En nu zondag. De gezellige toeristische markt van Aubeterre was de afsluiting van hun tour. Ditmaal met de mobiele versterker. Het blijft ook een genot om te zien hoeveel kinderen genieten van de muziek. En de kinderen vinden het maar wat leuk om de muntjes in het broodmandje te gooien. Na twee setjes spelen voor het rijkelijke aanwezige publiek ging de stekker eruit. Hieronder video impressie van optreden in Aubeterre.