Ik ben vandaag zo vrolijk …..

Al weer een aantal weken geleden geleden zond Edgar mij een foto met Mats op de fiets bij Femke. Ook een kort videootje met Mats in hoofdrol ontving ik.  Als je het ziet wordt er meteen vrolijk en blij van. Kijk zelf maar! Dus dat lijkt me een mooie afsluiting van de maand Juli.

Een maand die ik uitsluitend op Les Cotes heb doorgebracht. De camper heeft onderdak geboden aan  enkele bezoekers. Het was leuk om familie, vrienden en kenissen hier te mogen begroeten. Ik heb ervan genoten. Ook het leven in de omgeving is in deze zomermaanden aangenaam bruisend.

Verder heb ik een paar leuke restaurants ontdekt. Gisteren was ik weer in La Taverne in Aubeterre. Zij hadden die avond wel drie dagmenu’s met vis op de kaart staan. Ik kon kiezen uit forel, tong of kabeljauw. Ook waren er oesters als voorgerecht, Ik ben voor de foie gras als voorgerecht gegaan en de kabeljauw als hoofdgerecht met een lekker fris prima huiswijntje. Het zag er allemaal goed uit. Helaas viel de kabeljauw iets tegen. Relatief droog. Of te lang gebakken of de kabeljauw was diepgevroren geweest. Verder kan je je eigen wijn uitzoeken in de cave van La Taverne en dan bij het eten laten serveren. Verder hebben ze met Kerst en met Oudjaars avond een speciaal menu. Dus dat ziet er goed uit voor de toekomst. Dus ook in culinair opzicht wordt je hier blij en vrolijk. Ook als je nog bedenkt dat deze bofkont uit eten gaat vanavond bij Tineke’s Bib gourmand camping restaurant van Domaine Le Portrait. Een ‘special guestservice’. Vanavond staat het zalmpakketje op de kaart en ontmoet ik oude bekenden van vorig jaar aan de gastentafel. Dus ik ben vandaag zo vrolijk, zo vrolijk, zo vrolijk. Ik ben behoorlijk vrolijk. Zo vrolijk was ik nooit …. … zong Alfred Joop Kwak.

a Midsummer Night’s Dream

The Little English Theatre gaf gisterenavond een voorstelling van Shakespeares a Midsummer Night’s Dream. Het optreden vond plaats in Chateau Le Mas de Montet net buiten Petit Bersac. Dus op de Vespa naar het kasteel. Het was al aangekondigd in de locale kranten dat men vooraf aan het optreden in de tuin ook zijn zelf meegebrachte maaltijd kon nuttigen. En dat was niet aan dovemansoren gezegd want het talrijke Engelse publiek had tassen vol met drank en voedsel meegebracht. Zelfs kaarsen kandelaren stonden op de tafeltjes. Het was een gezellige maar wel typische Engelse atmosfeer. Om 20.30 begon de voorstelling voor de geschatte 200 bezoekers.

De intentie van het theater is om relaxte en makkelijk toegankelijk theater te maken. Visueel hebben ze die doelstelling gisteren zeker gehaald. In een bijna twee uur durende voorstelling traden zeven acteurs in verschillende rollen op. Iedere acteur vervulde 2-3 rollen. Het gesproken Shakepeares Engels bleef althans voor mij moeilijk te volgen maar het optreden en de ambiance maakte veel goed. Een video impressie van voorstelling zie je hieronder.

In de pauze bleek weer eens dat de catering  organisatie van het Chateau hopeloos was als het ging om de koffie. Met een klein kannetje werd druppelsgewijs koffie gefilterd. Driftig heen en weer rennen van de ober naar het Chateau om extra kannen koffie te halen was uiteindelijk de oplossing maar ook dat duurde even.

En om 22.45 reed ik weer de duisternis in met de Vespa van Petit Bersac naar Les Cotes onderweg de landelijke geuren opsnuivend. Maar het was behoorlijk fris en ik was daarom blij dat ik onder het warme dekbed kon kruipen om te gaan slapen. Tia lag ook lekker weggedoken in haar bed om van haar Midsummer Night Dream te genieten. Misschien droomde ze wel van haar ontmoeting met de rups eerder op de dag.

Drie verrassingen

Zojuist zijn Natasja en Wino vertrokken naar Minzac hun volgende vakantiebestemming op circa 80 km van Les Cotes. Vandaag is het wat druilerig weer met af en toe een buitje regen en wat onweer. Voor hun vertrek hebben Wino en Natasja nog even fanatiek getafeltennist.

Donderdag avond zijn we gezamenlijk uit eten geweest in La Taverne in Aubeterre. Daar ontdekte ik tot mijn verrassing dat ze de heerlijke rose Clairet, vorig jaar gedronken op terras van Hotel La France samen met Marjolijn en Keba, hier op de kaart hadden. En dat de eigenaresse deze wijn zelfs verkoopt in hun eigen cave winkeltje. Dus aan het eind van het dinner nog drie flessen van oogst 2011 gekocht voor thuis (Les Cotes) gebruik. Ook dit jaar had deze rose een onderscheiding gekregen. Wino en Natasja hebben ook de Pineau des Charente ontdekt. Dus was het het proosten voor de smakelijk maaltijd.

De tweede verrassing was het gezellige La Tapazerria eethuisje in een van de zijstraatjes van het centrale pleintje in Aubeterre. De naam geeft al aan dat het restaurant, gevestigd in een voormalig lokaal hospitaal, een kaart heeft die tapas en pizza’s biedt. Dus vooraf hebben we olijven, krokante gefrituurde inktvisringen en gevulde Baskische ham genomen en daarna ieder een pizza. Het dessert met home-made Tiramisu of Cheese cake sloot het goed af. Ook zat achter ons nog een 'local' Spaanse liedjes te zingen en begeleidde zich op akoestisch guitaar. De bediening was uiterst vriendelijk en de eigenaresse van origine afkomstig uit Ierland sprak ook vloeiend Frans met de bekende Franse gebaren. Kortom een tweede 'culinaire' verrassing waar we gisteren beland waren.

De derde verrassing kwam  toen we terug liepen na het dinner naar het pleintje in Aubeterre. Onder de invallende duisternis kwam prachtige klassieke muziek ons tegemoet. En midden op het plein met aan beide kanten bezoekers van de plein restaurants kon men genieten van het optreden van het Haarlems Jeugd Barok Orkest dat we eerder gezien hadden deze week. Het was een schitterende ambiance waarbij zelfs door een enkeling een menuet gedanst werd. Onder bis-bis geroep gaf het orkest ook nog een toegift. Ik kon gelukkig nog wat video opnamen maken met de iPhone. Helaas door mijn onervarenheid ben ik vergeten de iPhone in de juiste breedbeeld positie te draaien. Maar een kniesoor die daar over valt want het gaat om indruk.

Ik raakte ook nog in gesprek met de vrouw van de Markies van kasteel du Cumond. Haar man de Markies zat in het comite van aanbeveling van het jeugdorkest. Dus op mijn beste Frans heb ik even uitgelegd dat ik Markies des Cotes ben en dat ze van harte welkom zijn om mijn residentie te bezoeken. Je weet maar nooit. Misschien volgt nog eens een vierde verrassing door hun bezoek :).

Warm chateau concert

Vorige week zag ik bij de slager in Aubeterre een affiche van het Hofmuziek festival 2012 voor deze streek. Het Haarlems Barok Jeugd Orkest geeft in het kader van het studie programma gratis concerten in een viertal plaatsen. Vandaag was een concert gepland in Chateau Le Mas de Monet gelegen buiten het plaatsje Petit Bersac. Dus daar zijn Natasja, Wino en ik vandaag op af gegaan. Het kasteel ligt in een zeer grote tuin. In een van de tuinkamers was het jeugdorkest gepropt. Naar schatting 25 jongeren in een kleine ruimte terwijl de gasten buiten zaten. Het alles bij zo graad of 30C einde middag. Jammer dat het orkest voor het publiek dat op het terras voor de tuinkamer zat niet zichtbaar was. Wel duidelijk was de muziek hoorbaar. Ze speelden werk van Rameau, Stamitz en Gossec gevolgd door een korte pauze waar ze eindigden met werk van Handel. Alles met enthousiasme gespeeld en absoluut een geslaagde muziekale bijeenkomst. Wel was er wat snobistisch uitziend publiek aanwezig. De hotelkamerprijzen in chateau paste daar wel bij van minimaal 300 euro per nacht. Maar geniet even mee van de muziek via de video impressie want die was gratis.

Natasja en Wino hebben vandaag na eerst wat relaxen wat rond gereden in de directe omgeving en uiteraard daarbij een bezoekje gebracht aan Aubeterre. Uiteraard wist Tia ook snel een plaatsje te veroveren in de hangmat terwijl Natasja wat lag te lezen.

Minimaal 3.240.000

De trouwe blogvolgster Nelemarie gaf gisteren al een voorproefje hoe je zou kunnen berekenen hoeveel zonnebloemen er op het veld staan rondom Les Cotes. Echter haar schatting was veel te laag. Het veld is geen 50 bij 8 meter maar enkele honderden meters bij enkele honderden meters :).

Op basis van een Googlemap lucht view heb ik geschat hoeveel m2 de grond is waarop de zonnebloemen staan. De opervlakte geschat (geel gebied op Google map foto, Les Cotes is bovenste huis) is 160.000 m2. Hat aantal zonnebloemen per m2 heb ik geschat op basis van een aantal veldwaarnemingen van gemiddeld 4.5 bij 4.5 = 20.25 bloemen per m2. Dus totaal 160.000 * 20.25 = 3.240.000. Een zeer globale schatting omdat het terrein van beide kanten naar beneden loopt en dus in werkelijkheid niet vlak is. Dus well ff wat meer dan Nelemaries schatting.

In Augustus kan Nelemarie het zelf nog eens komen nameten en tellen als ze op bezoek komt met Marjolijn. Ze komen het weekje na bezoek van Edgar, Femke en Mats. Dan komt Mats broodjes worst eten want hij weet er wel raad mee kijkend naar de foto die ik vandaag kreeg. Hij trekt zich niets aan van het stucadoorswerk thuis in Barsingerhorn. Brood is brood en eten is eten. Mooi kereltje toch! Over enkele uren arriveren Natasja en Wino voor een paar dagen. Het is echt tropisch nu met 33C. Dus een duik in het zwembad is nodig op zijn tijd.

Ik tel ze allemaal

Ook vandaag is het weer heerlijk zonnig weer. Ik verblijf op de veranda in de zon of in de schaduw en af en toe 'klus’ ik wat binnen. Vandaag het  Ikea lampje Knappa in elkaar gezet en opgehangen in mijn slaapkamer. Ook de Expidit kast van Ikea bestemd voor de woonkamer heb ik nu al in elkaar gezet en staat tijdelijk in mijn slaapkamer. Tia volgt me trouw en kijkt toe of ik het goed doe. Ze ligt of zit er boven op met haar snuffert.

In de afgelopen vier weken dat ik hier nu ben heb ik de zonnebloemen rondom Les Cotes zien groeien van in de knop tot in volle bloei. Nu zijn sommige zonnebloemen al weer over hun top. Het is overweldigend als je het zonnebloemveld overkijkt. Op de fotocollage zie het veld van links naar rechts.  En van het eerste moment ben ik benieuwd geweest hoeveel zonnebloemen er eigenlijk staan. Dus Professor Zonnebloem heeft besloten om ze te gaan ‘tellen’ met zijn assistent TIa. Ik hoop dat ik rond morgen middag, voordat Natasja en Wino komen, alle zonnebloemen in kaart gebracht te hebben. Ik hoor jullie al denken die heeft teveel in de zon gezeten de laatste dagen of een wijntje op. Ik hoop niet dat ik de tel kwijt raak want moet ik weer opnieuw beginnen. Morgen volgt de uitslag van de vraag ‘Hoeveel zonnebloemen staan er op het veld rondom Les Cotes?’.

Over bloemen gesproken de lavendel en het ander vrolijke plantje, die ik van Beate en Gunn Berit gekregen heb, doen het prima. Elke dag een beetje water en het groeit als kool.

Politie optreden in Aubeterre

Aubeterre sur Drone, un plus beau village ligt op ongeveer 9 km van Les Cotes. Het is een mooi klein plaatsje met een karakteristiek Frans pleintje, recent gerenoveerd, uiteraard met platanen. Verschillender restaurantjes bieden voor de toeristen een gelegenheid om te eten. Zo ook het Hotel de France. Vanavond was ik daar heen getogen op de Vespa om eenvoudige maaltijd te genieten. Het is ook een leuke plek om mensen te kijken. Zo zag ik na enige tijd een vaste bezoeker van het cafe in Hotel de France weer behoorlijk in de olie op het terras zitten. Na enige tijd was de persoon overvallen door de slaap en hing onderuit gezakt met hoofd achterover slapend in de stoel.

Terwijl ik rustig zat te nippen aan mijn koude witte huiswijn ging tot mijn verbazing de deur open van de Marie (gemeentehuis) dat ook gelegen is aan het plein. En daar stonden zaterdagavond 21.00 de twee jongere uitvoeringen van Louis de Funès. Louis de Funès die in de jaren 60-70  het symbool was van de onbenullige Franse politie. In die jaren kon men makkelijk achter het stuur zitten in Frankrijk met het nodige alcohol promillage. Geen controle. Louis de Funès was immers alleen maar geinteresseerd wat er gaande was op het strand van St. Tropez.

Maar dat is anders geworden in Frankrijk. De slogan van de Nederlandse politiek van meer blauw op straat is kennelijk ook hier doorgedrongen. Zelfs in Aubeterre met slechts enkele honderden inwoners en een handjevol toeristen. Geduldig stonden de twee agenten op de stoep. Links kijkend en dan weer rechts kijkend. Na een kleine tien minuten liepen ze naar de andere kant van plein en stonden daar weer links en rechts kijkend. Na enige tijd dropen ze af in een van de zijstraten. De man op het terras snurkte rustig verder. En ik dronk mijn glas leeg en vertrok op mijn Vespa in de andere richting. Je weet maar nooit. Je moet zelfs blaaspijpjes voor alcohol test op zak hebben volgens de Franse wet. Times are changing zong Bob Dylan in 1964 en nu ook in Frankrijk.